Święta:)

Takie dziwne zawirowania przedświąteczne sprawiły, 

że i moje Święta są inne niż dotychczas. 

Ale jednak niespodziewanie...

mam choinkę, inną niż zwykle:). 

Zieleń troszkę obgryziona przez kociaki, 

a prezenty są uciechą dla zmysłów:) 

Kilku:)) 

Pięknie pachną mydełka, pierniki, świeczki:) 

Życzę Wam, Mili Moi, 

aby nigdy nie tracić nadziei, 

oraz cieszyć się z tego, co się ma, 

a los obdarzał Was tym, czego Wam najbardziej brakuje:)) 

By nigdy nie gasło światło w Waszych Sercach:)

***

I takie moje świąteczne dzierganie;))

"Na spokojność";))

Trzy różne czapki...z archiwum cd:)

Lubię nadawać nazwy swoim dzianinom. 

I co my tu mamy? 

"Pomarańcze z cynamonem"

"Mleko na mrozie"

 "Granatowy miś":)

Czapki są obszerne, ciepłe, z tyłu mają mało widoczny szew,

 bo pochodzą z czasów, gdy jeszcze nie robiłam czapek na drutach z  żyłką, 

bez zszywania:)

Teraz wszystko dziergam tą motodą

 a igłę biorę do ręki tylko po to, by wszyć nitki:)

Wszystkie te, oraz inne czapki są wolne i do nabycia tanio 

TU- zapraszam:))

Przedświąteczne skarpety wełniane, z warkoczem:) (nr 48)

Zrobiłam je z podwójnej nitki. 

Jedna to średniej grubości 100% wełna owcza, druga, 

kremowa, cieniutka to typowa "skarpetkowa", z dodatkiem polyamidu. 

Bardzo się nakombinowałam przy ich zrobieniu, 

kilka razy prułam a to ściągacz a to piętę. 

Ponadto musiałam nieźle się "nagłówkować", by starczyło mi wełny, 

bo miałam w domu tylko resztówki, jak się okazało wełenek w jednym odcieniu. 

Wobec czego ściągacz i piętki są ciut bardzie kremowe:) 

Światło o zmierzchu w grudniu, potrafi zrobić psikusa i na kremowym kolorze 

wstawić różne jego odcienie, jak na śniegu:))

Już nawet w akcie desperacji chciałam namówić dziewczynę, 

by zmieniła kolor na czerwony, śliczny, świąteczny...

tego mam pod dostatkiem. 

Skarpety ważą ok 12 dkg. i nie straszne im mrozy 

nawet ponad minus 20 stopni:))
Rozmiar 38.

Tak, jedni "skarpecą" i robią fotki a inni śpią:))

PS
Własnie dostałam info.że dziewczyna rezygnuje z nich....:(
Niepotrzebnie tylko poświeciłam im ok. 10 godzin pracy, przed Świętami,
gdy mogłam zrobić coś dla zupełnie kogoś innego,
albo prezent dla swoich dzieci:(.
Sorki, ale piszę to, by osoby, które nie parają się rękodziełem,
wiedziały, że taki czas jest bezcenny...
a zapłata może komuś po prostu pomóc urządzić skromne święta...
Ale dość smucenia;)
Inne dzianiny, kolorowe czekają:)) 

Wykopalisk ciąg dalszy, czyli szaliki i czapki:)

Takie oto zrobione kiedyś przeze mnie, 

nienoszone, odkryłam wykopaliska.

Niektóre były na blogu, ale moje zdjęcia wtedy były byle jakie.

Grubaśne, ciepłe, lekkie i ponadczasowe.

Kiedyś miałam taką długą fazę, na robienie patchworkowych szali.

Mam ich sporo, będę przypominać je co jakiś czas.

zachęcam też do zajrzenia do zakładki "for sale":))

 Troszkę się uzbierało moich prac, chętnie oddam w dobre ręce,

dosłownie za cenę włóczki:)

Do kupienia tu:) zapraszam:)

Kiedyś, czyli wrzosowa chusta w wachlarze:)

Przy okazji porządków zupełnie nieświątecznych , 

znalazłam takie wykopalisko:) 

Nieskończona chusta z wełenek, cieniowanych mieszanek, melanży, 

moherku oraz nawet pojawia się metaliczna złota i srebrna niteczka:) 

Jak uwolnię trochę ręce, to ją skończę

 i wówczas zaprezentuję na blogu:)

Widzicie ten nos Sary? 

Bez modelki ani rusz;)

A kwiaty też zdezorientowane, kwitną, 

bo nie wiedzą, czy to jesień, czy zima...

a może wiosna? :))

Wełniany sweterek tęczowy...a może sukienka?

Zmarzłam, jak co roku o tej porze, 

więc zanurkowałam w szafie, w poszukiwaniu swetrów grzejących.
 Znalazłam jeden, 

bardzo stary, upolowany w SH, golf z wełny 100%...ale czarny. 

Brrr, od dawna odrzuca mnie od tego koloru, 

chyba zbyt długo w nim chodziłam...dziesiątki lat. 

Tu przerywnik- Lalunia na moich kolanach, gdy tylko mam wziąć druty do ręki:))

Oczywiście starałam się łączyć ulubiony czarny z innym kolorem zazwyczaj...

ale odkąd mam troje futrzastych dzieci- zmieniły mi się powoli upodobania, poddałam się:) 

Ileż można kupować  rolek do odkłaczania? 

A że obok stało pudło z łotewską, żywą wełną i jakaś mieszanka cieniutka, 

cieniowanej włóczki (wełna, akryl, alpaka)...

zupełnie ad hoc, bez pomysłu złapałam za druty.

 I oto powstaje na okrągłych drutach;)) 

W międzyczasie prułam kilka razy karczek, 

bo się tak rozpędziłam z dodawaniem oczek, bez przymierzania. 

Bo kto by tam przekładał połowę swetra na drugie druty, by przymierzyć.?..

że na wysokości pachy miałam dwa koła 360*..;)) 

Sprułam, zrobiłam to co widać. 

Teraz znów sprułam, bo od pachy zamiast wełny dodaję jako drugą nitkę do cieniowanej- 

znalezisko sprzed lat- cieniutką alpakę w różnej ilości i kolorach:)

Między innymi Dropsa, ale jest i sporo norweskiej:)) 

Suma sumarum:) robię górę i dół jednocześnie..:) 

 W ubieraniu się na cebulkę w domu nie znam umiaru.

Ponieważ ubrań raczej nie wyrzucam, znalazłam przedpotopowy dres ocieplany z kreszu:)) 

Kolorami idealnie pasuje do mojej robótki:)))

CDN 

nastąpi niebawem, mam nadzieję;))