W połowie drogi:)

To do mnie niepodobne, 

ale tylko dwa posty napisałam w tym miesiącu:(

Ogarnęła mnie niemoc twórcza,

dopadły przewlekłe choróbska, plany wzięły w łeb, 

maile czekają na odpisanie:)

Ale nie jest tragicznie,

wzięłam na drutki małą robótkę-

skarpetki wełniane, misz- maszowe:)

Musiałam pokombinować z kolorową włóczką, 

bo są to mniejsze kawałki,

bałam się też, czy wystarczy mi 

na dwie skarpetki, stąd paski. 

Zawsze , gdy mam mało włóczki,

robię jedną skarpetkę do pewnego momentu,

potem zaczynam drugą i nieraz dosłownie,

wyrabiam dany kolor do ostatniego centymetra. 

 Jednocześnie widzę, ile dodać drugiego koloru, czy tła:)

Ponadto wstawiam Wam zdjęcia mojego,

śląskiego, jesiennego  zachodu słońca. 

Niestety, kolory są tylko częściowo uchwycone,

bo niebo przeszło samo siebie:

począwszy od żółtego przez pomarańcze, róże 

do wszystkich odcieni fioletu.

Aparat telefoniczny również nie jest okiem-

więc nie ogarnia całego widnokręgu

i  nieba nad moim oknem:)

Obiecuję poprawę...
czyli w listopadzie 

więcej postów i  barw:)

Kawałki tęczy:)

Te kolorowe, tęczowe romby 

wkrótce pojawią się w nowej chuście:)

Robiłam ją mimochodem, 

z różnych motków  tej samej włóczki. 

Będzie więc inna i jedyna taka 

w moim dziewiarskim dorobku. 

Do zobaczenia niebawem:)

Pogodnych myśli Wam życzę,

adekwatnie do przepięknego lata  tej  jesieni.

Tylko mi żal, że  słonko

tak szybko i wcześnie  znika za horyzontem:(

Skarpetkami jesień się zaczyna:)

W tych skarpetkach, nietypowych,

bo niesymetrycznych:) 

połączylam dwie nitki.

Jedna, to znany (klik:) Wam bardzo delikatny  

Moher Special Ebruli, 

 druga, cieniutka wełenka 100%

w kolorze pudrowego różu.

Warkocza, jak widać celowo 

nie umieściłam równo na środku,

a nieco z boku stopy.

Zaczęłam również próbkę z cieniutkiej,

delikatnej,  

różowej włóczki na szydełku.

Dziś jest Dzień św. Franciszka, więc dokładam zdjęcie,

jak moja psinka

śpi z kotem i człowiekiem:)

Dobrego, ciepłego  tygodnia

i słonka Wam życzę;)