Zawsze nie w porę...

Znów środek nocy...dziś nie śpię z innego powodu.
Nad ranem telefon...bardzo smutna wiadomość....
Niedowierzanie...jeszcze myśli logiczne, chłodne...potem coraz więcej pytań, potem lęk...potem strach...a na końcu wyobraźnia....
Strach przed niewiadomym nosi w sobie każdy z nas...
Bunt przed nieuchronnym...a przecież śmierć, to cząstka naszego życia, naszego ja....tu na Ziemi.
Żałobę każdy przeżywa inaczej...najważniejsze, aby zrobić to świadomie...do końca.
Nie chować jej resztek z jakiegoś powodu, pozwolić przejść tym wszystkim uczuciom, jakie nas ogarniają, dać im  wybrzmieć, poprzyglądać się.
Żeby później było łatwiej się podnieść i iść dalej...żeby żyć...

Już poniedziałek :)

No niełatwo ogarnąć technikę, malutkimi kroczkami ale daję radę, uczę się. Chcę wstawić zdjęcia mojej twórczości, uda się? :) Ufff, pierwsze koty za płoty:)

Pierwszy wpis:)

Jest wrześniowa niedziela, późny wieczór, moja pora...
Czas zaistnieć, narodzić się na nowo, wyjść...
Czas lepszy niż był, spokojniejszy, mój czas....