Duży, szydełkowy kwadrat z nowej włóczki:)

Kilka dni temu, w międzyczasie, który każda dziewiarka posiada...:)

zaczęłam nowy projekt. 

Po prostu zerkała na mnie nowa włóczka 

i prosiła, weź mnie i zrób:))

A serio, testuję, tym razem dla siebie, 

nową włóczkę Arya Ebruli.

I już ją uwielbiam;)) 

Początkowo kupiłam ją sobie, 

by wydziergać sweterek, czy sukienkę na drutach. 

Ale włóczka jest delikatnie skręcona, cieniutka, 

wybrałam więc szydełko. 

Włóczka to mieszanka : 

80 % premium akryl, 10% alpaka, 10% wełna. 

Do złudzenia przypomina samą alpakę i tak się zachowuje. 

Jest mięciutka, rozwija swoje włoskiw trakcie pracy,

 dzianinka jest lekko lejąca.

Przejścia kolorystyczne są cieniowane i długie, 

co bardzo lubię we włóczkach.

Wybrałam tak na spróbowanie tylko dwa kolory: 

Elegancja i Sen- tak je nazwała Karolina z Liloppi:)

Czyli mam elegancki sen na szydełku....:))

Pewnie będę musiała jeszcze dokupić jakieś motki, 

być może te same, a może zupełnie inne..:) 

ale to wszystko wyjdzie w "praniu", 

czyli jak wiatr mi zawieje;)) 

Do miłego mili moi:) 

Następny post planuję z czymś dla dzieci:)

Różane poncho dla dziewczynki:)

Bardzo ekspresowo zszyłam 24 kwadraty i jest:)

Na dole obrobiłam nowym rodzajem koronki, by nieco przedłużyc, wkoło dekoltu- tradycyjnie muszelki.
Moja Lalunia nie odstępuje mnie, tu na zdjęciach roboczych poncha, jeszcze z nitkami:)

Czasem po prostu pada na nos, tam gdzie najczęściej siedzimy:)

Poncho jesienne, radosne:)

Skończone już jakiś czas temu, szydełkowe poncho z akrylu średniej grubości.
Kolor bardzo energetyczny, zużyłam 50 dkg.
Model układa się znów w skrzydła anielskie:)
Mam nadzieję, że właścicielka będzie zadowolona, bo takie poncho można nosić i na kurtkę czy gładki płaszcz- na przekór szarościom królującym na ulicach:)

Jak widzicie- moja koteczka przespacerowała się po dzianinie...czyżby chciała zmienić kolor na zimę?;)

Pozdrawiam Was świątecznie w ten magiczny dzień 11.11.2011 - sama również jestem numerologiczną 11-tką;)

P...jak październik i pierwsze poncho:)

Zawsze musi być kiedyś ten pierwszy raz, prawda?
Często myślimy- nie umiem, nie dam rady....
A moja Mama w takich sytuacjach powtarzała:"Jak to nie umiesz- umiesz!".
I tak zostałam zakodowana:)
Dlatego mierzę się z różnymi projektami, pasjami, szukam po prostu:)
Taki kod z dzieciństwa, miewa swoje i złe strony...mocy:) ale o tym nie będę tu pisać.
Poncho zrobiłam na szydełku na tzw."oko":)
Toteż lekko jest obszerne, "na ludziu" faluje się ładnie.
Rękawki długie do nadgarstka, a z przodu i tyłu też spore:)
Wokół szyi wykończyłam muszelkami, żeby tak "goło" nie było:)
Zużyłam ok 35 dkg tej cudnej, puchatej włóczki.
Wplątałam do tego poncha troszkę skrzydeł Anioła Stróża, by otulały osóbki je noszące;)

Koteczka moja - to już ma kontrakt modelki zapewniony:))w garderobie zawsze świeża karma i woda musi być:)
I to by było na tyle...z początkiem października:)

Dzięki, że zaglądacie i komentujecie- bo to dla Was nauczyłam się blogowania, choć długo myślałam, że nie umiem;))