Szafirowa czapa i komin z mackami;)

Uwielbiam  dziergać,

gdy mam wolność wyboru kreacji projektu;)

Od ulubionej mojej imienniczki, Krysi;)

dostałam nieśmiałą prośbę o wygodną, lekką czapę w błękitach.

Zrobiłam zatem "na obraz i podobieństwo"

 swojej ulubionej czapy malinowej.

Moja czapa, po roku intensywnego użytkowania nie zmieniła się nic.

W szafirowej jest jednak więcej moheru;)

Jak widać, czapa jest smerfna, nie tylko z koloru;)

Namotałam z trzech nitek;)

Później powstał pomysł małego komina.

Jednak ja lubię sobie dodawać pracy, komin zrobiłam w wersji  big;)

Później chciałam dodać frędzle na dole komina...bo Krysia uwielbia styl "boho".

No ale frędzle może mieć każdy...

Postawiłam na oryginalność- wybrałam macki szydełkowe!:)

Komin można nosić dowolnie,

tu akurat przekręcenie ósemki jest schowane.

Sama się dziwię, że przypadkowo wycieniowałam komin, 

od błękitu- do szafiru;)

Tu lewa strona, można nosić dowolnie;)

Tu widać puszystość dzianiny i jej melanż;)

Planuję kolejne "mobilne" projekty, 
bo uwielbiam te macki;)

Dane techniczne;

- włóczka: Yarn Art Everest do kupienia u Liloppi 

błękitny i szafirowy  moher, motek akrylu

- waga czapki; ok. 10 dkg

- długość czapki; 33 cm

- waga komina; 35 dkg

- wymiar komina; obwód 160 cm, wysokość 24 cm

druty; okrągłe 6 i 10 mm

- wzór; projekt własny

Wełniana czapka z warkoczami;)

Tę czapkę zrobiłam w prezencie świątecznym dla Bartka

- super ratownika Beskidzkiego Oddziału GOPR :)

Wybrałam  merino,  w kolorze cieniowanych szarości.

Cienkie druty, nr 3,5 oraz cienka nitka, 

trzy dni pracy, ale warto było;)

Dane techniczne;

- włóczka: 100% wełna merino Leine Merino, Norwegia 

- waga; ok. 35 g

- wzór; projekt własny

Czapka bardzo lekka, ciepła, nie gryzie i spodobała się, 

co dla mnie najważniejsze ;)

Zupełnie Nowy Rok 2020...czyli lata dwudzieste ;)

W Nowym, 2020 Roku,

życzę Wszystkim

Radości z Życia,

bez względu na jego barwę💗

Wesołych Świąt;)

Wszystkiego, co dobre, mądre i piękne, 

oraz wiele miłości, 

dla moich wszystkich Czytelników;)

Dostałam te zdjęcia, od Krysi, która kocha wszystkie żywe stworzenia;)

Rękawice, które dla Niej zrobiłam, jak widać w użytku;)

Moja Sarenka...

11 grudnia, moje Najukochańsze, Złote, Psie Serduszko przestało bić.

Sarenka była ze mną ponad 13 lat.

Wiele razy pozowała z moimi dzianinami, nie odstępowała mnie na krok.

Przegrałam 2,5 roczną walkę o Jej zdrowie z nieznaną chorobą autoimmunologiczną.

Teraz biega już bez bólu, szczęśliwa po kwietnych, pachnących łąkach,

 jak to robiła ostatnio tylko we śnie.

***

Moje serce rozbiło się na 100 kawałków...💗

Czerwone, wełniane rękawiczki - gwiazdki;)

Bardzo energetyczna, czerwona wełna patrzyła na mnie z kosza,

no to machnęłam rękawiczki;)

Tym razem nie jest to żakard, a haft na gładkiej dzianinie.

Nie różnią się wiele wizualnie od wzorów wrabianych, 

jedynie ich grubość jest jak w zwykłej dzianinie.

Jednak grzeją  tak  samo- to 100% wełna- norweska.

                                                                                *** 

Jeśli ktoś marzy o takich, zapraszam;)

Pastelowy, duży kardigan- płaszcz; "Meduza glamour"

To mam nadzieję, ostatnia wersja tego pastelowego melanżu. 

Skończyłam go w sierpniu, ale jakoś nie opublikowałam, 

ze względu na kiepskie zdjęcia.

Wcześniej zrobiłam dwie wersje kołowca, ale wyszły zbyt obszerne, 

ciężkie, wydały mi się niepraktyczne.

Można zerknąć, tu i tu;)

W tym płaszczyku zrobiłam pierwszy raz w życiu wpuszczane kieszenie.

Kardigan jest spory, rozmiar XL, wygodne, głębsze pachy.

Całość jest długa do kolan, przy moich  160 cm.

Włóczka mieszana, bawełna, moher, akryl, 

srebrna nitka i cieniowania.

Póki co jest wolny, zapraszam;)

A w kolejce czekają dwa kolejne kardigany

 melanżowe mojego pomysłu;)

Wełniane, żakardowe rękawiczki- gwiazdki;)

Pierwszy  raz w swojej 44- letniej karierze dziewiarskiej;)

robiłam takie rękawiczki, ale na pewno nie ostatni.

Żakardy klasyczne, skandynawskie wracają na świecie do łask,

 co mnie bardzo cieszy.

W latach 70- 80 tych ubiegłego wieku, 

były bardzo popularne.

Zimy wówczas były srogie, 

więc podwójna grubość żakardu była bardzo pożądana.

Tak powstawały;)

Wełna 100% mięciutka,  nie gryzie.

Te pojadą w Alpy;)