Górska narzuta z alpaki- część 1:)

Już bardzo długo robię tę narzutę, 

ale miałam się nie śpieszyć...:)

Najpierw były kolorowe kwiatuszki.

                                                    Później beżowe i inne kwadraty:)

 

 

Malinowe, zimowe prace nocne 

też trzeba było sobie czymś osłodzić:)

Przyszła zimna wiosna...

Później bzowy maj:)

Człowiek - ja... ubiera się kolorystycznie do pracy:)

Potem układanki z turkusowym...

Upalne i burzowe dni wyciągnęły mnie na taras u córki:)...

robi się tło.

  

Pierwsze przymiarki większego kawałka.

Już bliżej niż dalej...:)

Końca nie widać, ale kocham tę robotę🌸🌿🌸...

misterną robotę ;)

I'm working...💗

cdn...

Zielone, grube, wełniane skarpety z bzem:)

Na przełomie grudnia i stycznia zrobiłam te grubaśne, 

wełniane, zielone skarpety po czym je skutecznie schowałam:)🌿🍀🌿

Miesiąc temu odnalazłam przypadkowo, doczekały się majowego bzu, 

który zakwitł pod moim oknem:)

Gdzie ten czas tak biegnie, 
to ja nie wiem...nie nadążam:)

Zrobiłam je z podwójnej nitki, typowo "skarpetkowej", 

cieniutkiej wełny z domieszką polyamidu.

Skarpetki mają rozmiar 37-39, 
szerokość standardowa.

Tu pięta:) zrobiona ciut inaczej niż zwykle,

z boku są same oczka prawe.

Jak widać, robiłam je od cholewki do palców.

                                              A tu zdjęcia z grudnia, jak powstawały:)

Kolor zdjęć zdecydowanie gorszy, prawda?

Skarpetki nie maja jeszcze właściciela, 

więc chętnych zapraszam:)

***

Różowa czapka z warkoczami:)

Jeszcze wczesną, zmienną i zimną w tym roku wiosną,

 Ola wypatrzyła u mnie tę kremową, wełnianą czapkę, 

 zrobioną kilka ładnych lat temu:) 

Spodobała się, ale Ola zagadnęła, czy nie zrobiłabym Jej różowej, 

 na wzór swojej starej, ukochanej, o tej.

Oczywiście, że to nie problem. Zrobiłam, nie bez prucia i przeróbek, 

bo musiała mieć konkretne wymiary. 

Tę zrobiłam z alpaki Dropsa, na okrągło, podwójną nitką,

 zużyłam ok. 6 dkg wełny.

Tu lewa strona czapki- też można nosić;)

A tak powstawała. 

Być może pokuszę się o rozpisanie wzoru na nią, 

bo pomimo prostoty, trzeba troszkę kombinować:)

Szary sweterek moherowy- "Chmurka- widmo":)

Zrobiłam ten sweterek jeszcze na przełomie lutego i marca. 

Kilka razy prułam, bo moher, nawet w dwie nitki, 

rozciąga się bardziej wszerz niż wzdłuż:)

 Poza tym nigdy nie wiadomo, czy zgubiona liczba oczek na raglanie przy rękawach, 

da nam efekt wystarczająco głębokiej pachy. 

W końcu zrobiłam, uprosiłam córkę do zdjęć.

Okazało się jednak, że nie zrozumiałyśmy się z Moniką, bo miał być zwykły, 

opadający , kimonowy rękaw doszywany osobno.

Ponadto, sweterek oglądany tylko na zdjęciach nie odzwierciedla 

jego faktycznej grubości dzianiny.

Monika pisze: "A czemu taki piórkowy? Miał być grubasek na zimę;))"

Ok, uzbroiłam się w cierpliwość....:)

Ponieważ Monika jest jedną z moich najukochańszych 

nosicielek dzianin...:) sprułam cały. 

Dodałam trzecią nitkę i zrobiłam nowy, 

ale o tym w następnym poście;)