Kiedyś, czyli wrzosowa chusta w wachlarze:)

Przy okazji porządków zupełnie nieświątecznych , 

znalazłam takie wykopalisko:) 

Nieskończona chusta z wełenek, cieniowanych mieszanek, melanży, 

moherku oraz nawet pojawia się metaliczna złota i srebrna niteczka:) 

Jak uwolnię trochę ręce, to ją skończę

 i wówczas zaprezentuję na blogu:)

Widzicie ten nos Sary? 

Bez modelki ani rusz;)

A kwiaty też zdezorientowane, kwitną, 

bo nie wiedzą, czy to jesień, czy zima...

a może wiosna? :))

Wełniany sweterek tęczowy...a może sukienka?

Zmarzłam, jak co roku o tej porze, 

więc zanurkowałam w szafie, w poszukiwaniu swetrów grzejących.
 Znalazłam jeden, 

bardzo stary, upolowany w SH, golf z wełny 100%...ale czarny. 

Brrr, od dawna odrzuca mnie od tego koloru, 

chyba zbyt długo w nim chodziłam...dziesiątki lat. 

Tu przerywnik- Lalunia na moich kolanach, gdy tylko mam wziąć druty do ręki:))

Oczywiście starałam się łączyć ulubiony czarny z innym kolorem zazwyczaj...

ale odkąd mam troje futrzastych dzieci- zmieniły mi się powoli upodobania, poddałam się:) 

Ileż można kupować  rolek do odkłaczania? 

A że obok stało pudło z łotewską, żywą wełną i jakaś mieszanka cieniutka, 

cieniowanej włóczki (wełna, akryl, alpaka)...

zupełnie ad hoc, bez pomysłu złapałam za druty.

 I oto powstaje na okrągłych drutach;)) 

W międzyczasie prułam kilka razy karczek, 

bo się tak rozpędziłam z dodawaniem oczek, bez przymierzania. 

Bo kto by tam przekładał połowę swetra na drugie druty, by przymierzyć.?..

że na wysokości pachy miałam dwa koła 360*..;)) 

Sprułam, zrobiłam to co widać. 

Teraz znów sprułam, bo od pachy zamiast wełny dodaję jako drugą nitkę do cieniowanej- 

znalezisko sprzed lat- cieniutką alpakę w różnej ilości i kolorach:)

Między innymi Dropsa, ale jest i sporo norweskiej:)) 

Suma sumarum:) robię górę i dół jednocześnie..:) 

 W ubieraniu się na cebulkę w domu nie znam umiaru.

Ponieważ ubrań raczej nie wyrzucam, znalazłam przedpotopowy dres ocieplany z kreszu:)) 

Kolorami idealnie pasuje do mojej robótki:)))

CDN 

nastąpi niebawem, mam nadzieję;))  

Historia kieszonki na pasku:)

Dawno temu, rzucając studia matematyczne w "Chorele":)...
 Wiecie, gdzie one leżą? zaraz na prawo, koło Seszeli:))...
 Nie sądziłam, że w późniejszym życiu tyle się nawpisuję okręgów w kwadrat,
a nawet w prostokąt:)

Nie wiedziałam też, że tyle "naobliczam" się metrów kwadratowych,
z kuli zrobię nieskończoność odcinka i wiele innych ciekawych implikacji:)) ...

Wiedziałam tylko, że życie jest
rachunkiem prawdopodobieństwa:) 

Skądinąd geometrię bardzo lubię;)) i wcale nie narzekam:))  

A jak się zrodziła kieszonka na pasku? :)

Do patchworkowego płaszcza miałam zrobić dwie kieszenie, duże,  czarne , gładkie...
Gdy łączyłam już sweter w całość, żal mi się zrobiło, 
że zasłonię najładniejsze kwadraciki x 8 sztuk:) 

A serio, wydawało mi się, że to już przesyt formy, oraz że płaszcz straci na urodzie. 

Ponieważ od początku planowany był pasek-

wymyśliłam kieszonkę  nakładaną i zapinaną na nim. 

Można swobodnie ją odpiąc i coś sobie w niej schować:)) 
np. kasztany na spacerze, bez konieczności noszenia torebki. 

Kieszonkę można zdjąć, i nosić sam pasek:)
 

Pozdrawiam wszystkie ścisłe umysły, 
oraz humanistów o artystycznych duszach:)




PS
Niebawem zdjęcia całego, gotowego płaszcza:))

Bawełniane mandale Mexico:)

Taki malutki przerywnik,

pomiędzy wełnami i kwadratami:)

Być może to początek wielu nowych, wielobarwnych mandali, 

o różnych kształtach, wzorach i wymiarach:)

Wzoru nie posiadam,
tworzone z głowy, ad hoc;)

Nadal wełna i płaszcz:)

Co prawda mam kilka rzeczy gotowych, 

które zrobione już dość dawno mogłabym tu wstawić, 

ale nie mam głowy ani czasu do fotografowania teraz.

Ciągle jestem zaszydełkowana w litewskiej, 

czarnej wełnie i kolorowych kwiatach na niej:)

Projekt spory, bo jest to płaszcz i jeszcze
sporo do wykończenia zostało.

Tu Lalunia pomaga mi w nocnych pracach:))

Sarenka nareszcie zdrowieje po 3 miesiącach ciągłego leczenia:))

Mnie "spadł kamień z serca..."

Też nadzoruje prace szydełkowe, pomiędzy snem a dniem...;)

A ja w przerwie na herbatkę:) uchwyciłam dwa piękne świty.

To tak dla odmiany, bo do tej pory widok z mojego okna 

często zajmowały- jak dobrze wiecie- zachody słońca, jak niedawno tu:)

Skarpety żakardowe- nr 47 :) plus mitenki:)

Tak, tylu się doliczyłam zrobionych przeze mnie;)

Tym razem zrobiłam kolejne żakardowe,

kolorystyka jedynie podobna do poprzednich.

Do dużych skarpet (rozmiar 41)
Ania poprosiła o mitenki.

Było kilka zdjęć już we wcześniejszym poście.

Jako tło, a zarazem kontrast dla skarpet, 

wstawiam moją jedną z kilku kalanchoe, kwitnie mi ponownie;)

A tak mój Kocio pracuje ze mną na nocnych zmianach:))