Narzuta szydełkowa - "Kwiaty Jaipuru":)

Crochet bedspread - Flowers Jaipur :)

Tak ją nazwałam,

dzięki Waszym inspiracjom:) 

Ania nazywa ją kocem, ale wg mnie bardziej wygląda jak dywan,

zamknięty w formie dwóch ram:)

Kolory indyjskie i nie tylko, każdy  kwadracik jest inny, 

bo jakże mogłoby być inaczej..:)

Projekt w całości mój, 

jedynie dostałam małe sugestie, co do kilku  kolorów.

Dane techniczne:

Włóczka:   przewaga Bergere de France, sporo owczej wełny
Waga; ok. 2 kg.
Wymiary: 200 x 190 cm.
Kwadraty: 12 x 12 cm, każdy inny:)
Czas pracy; ok. 300 godzin

Długo czekała w pudle na wykończenie,
jakoś nie mogłam się  z nią rozstać:)
 A i zdrowie (w tym oczy) domagało się dużej przerwy.

Być  może niebawem zobaczymy ją na zdjęciach Ani
i w innej scenerii.

Pozdrawiam Was upalnie i niezmiennie
optymistycznie, 

kkolorowo:)

Bawełniane, czerwcowe, soczyste kwiaty:)

Mają być połączone w  bieżnik.

Kolory wybrała sama Kasia.

Niebawem finał,

tylko dorobię jeszcze sztuk kilka:) i uzgodnimy wzór.

Getry i nakolanniki z owczej wełny oraz ...zapach majowego bzu...;)

Jeszcze zimą,  

Pani Małgosia poprosiła mnie o zrobienie wełnianych, 

leczniczych nakolanników.

Ponieważ wcześniej robiłam skarpety z celtyckim warkoczem z tej samej,

zgrzebnej wełny, postanowiłam jeszcze raz wykorzystac ten wzór.

Skarpety były zamówione dla kogoś innego,
kto ich nie odebrał oj, nieładnie... :(

Jednak by moja praca nie poszła na marne,

zrobiłam  z tego fajny komplet na prezent.

Nie uwierzycie, ale nakolanniki mają w obwodzie 60 grubych oczek.

Można je nosic całą zimę jako getry do kozaczków:) a w nocy spać, 

jak zamierza Pani Małgosia, w razie ataku bólu reumatycznego.

Dla kontrastu dodałam długie korale ,

które zrobiłam sobie kilka lat temu:)
z białych kamyczków i szklanych,

maleńkich koralików.

Lubię je bardzo, bo są uniwersalne, noszę często jako bransoletkę.

Pochwalę się też białym bzem, jaki moja córka dostała od znajomego
i przyniosła mi do wazonu:)

Piękny, gruby bez wyhodowany w ogrodzie pachniał nam   w całym domu,

szkoda tylko, że jest taki nietrwały.

Obie z córką uwielbiamy jego zapach, jest delikatny i świeży. 

Mnie kojarzy się z Mamą, poczuciem dziecięcego bezpieczeństwa 

a jednocześnie siły

(bo urośnie na najgorszej glebie)

i  kobiecości.

Sweter z koła- ku pamięci:)

Zrobiłam go już dawno, o tu:) 

występował jako meduza.
Średnica koła ok. 140 cm:)
Czyli: prawie płaszcz z dzianiny.

Nawet zrobiłam mu  jeden rękaw,

brzeg wykończyłam wkoło szerokim pasem na szydełku.

Ale w międzyczasie zrobiłam dwa swetry z koła, 

w zieleni:)

czekają na mój wolny czas i chęci do wszycia nitek.

Snując dalej swą opowieść...

nauczyłam się w tych swetrach dodawać  oczka bez dziurek, 

robić  oczka nie przekręcone:)... 

więc ta pierwsza meduza już mi się nie podobała...

Nie miałam serca do niej z tymi dziurami i ogólnie. 

Więc sweter trafił do pudła , z napisem- do sprucia.

Wyjmowałam go kilka razy, jednak żal mi było go popruć , 

bez zdjęć  dla potomności:) 

Zrobiłam, sprułam, jest już nowe, małe koło na drutach,

ale czy kołem zostanie, tego nie wie nikt!

Wmieszałam kilka zdjeć mojej
surfinii :)
Gdy ją przyniosłam z Biedronki, miała zaledwie dwa kwiatki,
które zaraz opadły.

Teraz, po kilku dniach mojej pielęgnacji,
zakwitła całym  mnóstwem kwiatów
 i
jest po prostu cudowna!:)

Skarpety w paski łowickie:)

Striped socks Łowicz

"Król Karol kupił Królowej Karolinie korale koloru kolorowego..."

i 

...kolorowe skarpety:)

Takie multikolorowe włóczki najlepiej wyglądają na jasnym tle.

Przetestowałam je na ciemnoszarym,
niezbyt mi się podobają, 

być może dlatego, że szary nie jest moim ulubionym kolorem.

Zrobiłam je z pojedyńczej, średniej grubości wełenki 100 %,

kolor to raczej akryl, lub akryl z domieszką.  

Są wesołe  i nie posiadają właściciela:) 

Zatem czekam na Króla Karola...lub Karolinę!
z rozmiarem stopy 38-39 :)

Skarpety zrobiłam jeszcze w lutym,

ale i teraz się sprawdzą, przy zmiennej aurze.

Aktulanie z pracą nadal "siedzę w indyjskiej narzucie"
i jestem na etapie wszywania 

niezmierzonej
ilosci nitek:)

Do miłego mili moi:)

Indie pachną hiacyntami- cz.3:)

Kupiłam je dwa, w dyskoncie spożywczym, dosłownie za grosze:) 

Jeden miał być fioletowy, niestety nie zakwitł, czekam nadal.

A drugi, ogromny, z dużymi, białymi  kwiatami uszczęśliwia mnie od kilku dni:) 

Pachnie tak intensywnie,

że muszę go odstawiać dość daleko od miejsca spania.

W ciągu dnia siedzę obok niego i jak widzicie- pracuję nad indyjskim pledem;)

Przykładam, zmieniam, bo mam być kolorowy ale i zwariowany:)-

tak sobie zażyczyła Ania.

Moja córka zapytała: "czemu on taki ciemny?"(bo dominuje tu kolor brązowy).

Taki ma być, mimo, że na zdjęciach może zawrócić w głowie,

podobnie jak zapach hiacyntu:)

Czy wiecie, że w Indiach kiwtną te cudowne rośliny? 

Również występuje tam minerał o tej samej nazwie, w różnych kolorach. 

I tylko się zastanawiam nad tym pledem, 

oraz po komentarzu Beaty pod poprzednim postem,

że kolory mam z miasta Jaipur w Indiach...

skąd ja to wszystko znam? ...:)

Kilty oraz targ w Jaipurze
- źródło; inernet

Cudownej i radosnej  wiosny Wam życzę :)

Indyjskie klimaty i kwadraty- cz. 2

Nadal dziergam kolorowe kwadraty na pled,
jeszcze nie wiem, jak go nazwę:)

Wiem jedno, uwielbiam zestaw indyjskich kolorów.

 Pomieszam je  nieco ze skandynawskimi odcieniami, co z tego zostanie?

Nie wie nikt na razie, bo i nie wszystkie kwadraty chyba wykorzystam.

Zrobiłam ich sporo z włóczki , jaką miałam w domu,w czasie,

gdy oczekiwałam na tą docelową, z  hurtowni.

Ostatecznych  kształtów pled nabierze wówczas,
gdy zrobię już wszystkie kwadraciki. 

Pewnie będzie jeszcze niejedna odsłona tej pracy w trakcie:)

Pozdrawiam Was bardzo słonecznie-
wiosna jest i u mnie:)

PS.
Teraz już wiecie, gdzie jestem, jak mnie nie ma? :)