Bawełniane, letnie, szydełkowe kwiaty:) cz. 1

Pastelowe, duże kwiaty z bawełny łączę w całość, by powstało coś fajnego:)

Ale nie myślcie, że jest to tak szybko,  łatwo  i tylko  przyjemnie.

Na początku były wmieszane kwiaty z kolorem kremowym, 

gdy przyszła prośba, by dodać kolor biały. 

Jak już sprawdziłam nie raz, w takich miksach jak patchworkowe elementy,

kremowy przy białym wychodzi jak  brudny kolor,

niezależnie jakie go inne dzielą kolorki:)

Więc wymontowałam  elementy z kremową bawełną. 

W to miejsce wejdą kwiaty już z białej włóczki. 

Póżniej pojawila się moja  koncepcja, by dodać nieco łososiowego koloru, 

dla ożywienia, więc znów zmiana w układzie. 

A w międzyczasie robię kwiaty nadal,

ma ich być 100 w tej jednej pracy:)

Widzicie te nieskończenie długie nitki- pozostawiam je przy kwiatku,

by potem spokojnie tym kolorem wszyć wkoło inne elementy. 

Nie wszystko da się od razu szydełkiem połączyć, 

gdy tak trzeba z kolorami kombinować;) mimo, iż taki miałam zamiar od początku,

by wcale nie łaczyć igłą kwiatów.

I te niezliczone ilości nitek potem do wszycia:))

100szt x 3 kolory x 2 końcówki... w jednym kwiatku, mamy juz 600, 

a jeszcze jak braknie nieraz nitki,
to następne
końcówki.

Owszem, jest to bardzo wdzięczna praca, nie narzekam, bynajmniej:))

Ale nie tak prosta i szybka , jak się niektórym laikom wydaje. 

Tradycyjnie, na dokładkę muszą być na blogu moje zwierzęta;) 

Tu akurat mój Kocio, pilnuje, by kwiatki wychodziły równo:)

nawet wówczas,  kiedy robię je w dziwnych dla większości- porach nocnych:) 

Stąd kubek z kawą i  angielskimi kutrami.

Oto jak Sarenka wyleguje się  w międzyczasie,

na zaadaptowanym po synu posłaniu:)

Pewnie myśl: ... no fajne  mam kolory, energetyczne...

 ...a może jednak wybiorę takie bardziej kobiece?  

Do miłego mili moi,

upały zelżały, mogę myśleć;)

i działać dalej.

Orientalna, szydełkowa chusta......czyli porzeczki w turkusie :)

Oriental, crochet scarf ...... or currants in turquoise :)
Uwielbiam lato, zwłaszcza za jego nasycone kolory w wydaniu orientalnym.

Pojawiają się one  wówczas  nie tylko w modzie na ulicach, ale owocach i kwiatach. 

Tym razem zupełnie niespodziewanie,

gdy nurkowałam w kartonowych pudłach, w poszukiwaniu zupełnie czegoś innego, 

wyjrzała do mnie ta oto, nieskończona wówczas chusta. 

Zrobiłam ja chyba na jesieni lub zeszłej wiosny:) 

nie pamiętam:)
Teraz wszyłam wszystkie nitki i oto jest:) 

Powstała z dwóch mięciutkich mieszanek wełny z akrylem. 

Ten przeważający turkus to jeden motek,

nieco grubszy a reszta to kilka różnych motków pozostałych

po moich wielokolorowych chustach.

Pamiętacie te: klik i klik:)

Z turkusu zaczęłam kiedyś na drutach szal- klik.

Stwierdziłam jednak, że  jest mało wydajny, 

miałam dokupić motek, w końcu sprułam i dodałam tu:)

Z powodu upałów szukałam w szafce z ciuszkami 

jakiejś przewiewnej spódnicy.

Oczywiście, napatoczyła mi się ta indyjska,  

w kolorach identycznych jak w chuście;)

I tu znów dochodzę do potwierdzenia przysłowia:

"podobne przyciąga podobne";)

Jeszcze pochwalę się Wam ręcznie robionym mydełkiem-

to prezent od mojej córki, przywieziony  z Bułgarii. 

Pięknie pachnie czarną porzeczką.

Oj, nazbierałam się ich  jako nastolatka, na działce  u Tatki:)
Potem już razem, w upalnej jak dziś pogoda, kuchni
(paliło się w piecu węglem nawet latem, by ugotować obiad),
razem z Tatą myliśmy owoce, obieraliśmy z szypułek, robiliśmy bardzo liczne przetwory.
Specjalnością Taty była świeża galaretka z czarnych porzeczek,
ucierana ręcznie z surowych owoców z cukrem, bez pasteryzowania.
Wino domowe z czarnych i czerwonych porzeczek też było pyszne, a jaki kolor!:)
A dlaczego tak dziś to wspominam?
Bo dziś są  urodziny mojego Taty, gdyby żył skończyłby 94 lata,
rocznik 1921, pokolenie Kolumbów.

A tu,  na zdjęciach nasz domowy senior rodu zwierząt 

- Ciciuk, okupuje Martynce walizkę.

Jego bezcenna , śpiąca poza, mówi wszystko: 

.."dajcie Wy mi święty spokój":)

Córka  przepakowywała ją prawie w biegu, bo znów wyjechała do pracy, 

na kolonie w Słonecznym Brzegu.

U nas, póki co Słoneczny Śląsk, 

a chmury też słoneczne, upalne,

zupełnie nie zapowiadają deszczu. 

Zaszydełkowałam się trochę w bawełnie, większy projekt,

więc końca nie widać. 

Ale... mam w pudłach jeszcze inne Ufo-ki, jak je nazywacie, 

czyli moje prace z Nieskończoności:)

O,  byłabym zapomniała: :)

Dane techniczne:
 Włóczka:   turecka mieszanka akryl i wełna
Waga; ok. 20 dkg.
 Wymiary:

- szerokość w ramionach: 175cm

- wysokość chusty; 80 cm

 Czas pracy; tym razem nie liczyłam :) 

Pozdrawiam Was serdecznie spod wiatraka;)

PS.

Chusta oczywiście jest póki co wolna, czyli
"for sale":)

Zastanawiam się tylko, czy jej nieco nie powiększyć, 

obrabiając wkoło cieniowanym różem indyjskim:)

Przy sobocie- przy robocie:)

Jest takie powiedzenie na Śląsku,

 a może  i w całej Polsce:) 

"Przy sobocie, po robocie".

No ja mam tak, że  biernie wypoczywać nie umiem, 

więc szydełko czy druty nie chcą się odkleić ode mnie:)

Jeszcze żółty sweterek w paski nieskończony,

a już zabrałam się za kwiatki do nowego:)

I chyba tak powinnam była zrobić od początku, 

dziergając żółto- zielona pastele cały czas o tych kwiatkach myślałam..:)

 W dzianinowych paskach, nawet w moim zwariowanym "hippi i eco" klimacie,

nie wyglądam dobrze:)

A ażur z najprostszych kwiatków, w dodatku sprawdzony już dawno temu-

jak widzicie tą kremową bluzeczkę,

pisałam o niej tu- klik,  

(praca wykonana na wakacjach w  1994 roku:)

robi się szybko i przyjemnie. 

I jak widać jeszcze dzianina trzyma się dobrze,.

Będzie to robótka taka awaryjna, jak mnie napadnie:)) 

 Jakie kolorki wmieszam, czy dokupię coś jeszcze, tego nie wie nikt. 

Tak, w sobotę były u mnie upały, 

 na moim osobistym kubku nawet

Japoneczka się chłodzi wachlarzem

A w kubku brzoza z pokrzywą:) od nadmorskiej Eli.

Mam jeszcze stare zapasy, 

trzeba się jakoś ratować by być pięknym i młodym:))

A wieczorem z Sarenką, 

na spacerze ustrzeliłyśmy

takie oto śląskie niebo tuż przed zachodem.

Prawda , że piękne są kolory natury? 

I z tym Was zostawiam:)

Jest czas kanikuły, patrzcie pod nogi,

co tam piszczy w trawie

i jak leniwie płyną chmury:) 

Morskie poduszki Basi:)

Moja Basia znowu szyje :)

Jak Agent J 23:) 

Tym razem morskie klimaty,

latarnie, proporczyki żeglarskie  itp:)

Wpadłam do niej niespodziewanie, jakieś dwa tygodnie temu
i  dosłownie "w biegu" zrobiłam kilka zdjęć, 

tylko 4 poduszek, 

bo  już się pakowały i wyjeżdżały do Sopotu i na Wybrzeże:)

Namawiam Basię na założenie bloga, bo ma masę zdjęć i prac do pokazania, 

ale same wiecie, jak to  jest na początku:)) 

Najtrudniej zacząć. 

Poduchy uszyte są z naturalnych tkanin, grubszy len, bawełna.

Jeśli podobają się Wam jakieś, chcecie zamówić, 

to piszcie proszę bezpośrednio  na mail do Basi:

barbara.uszok@gmail.com

Ja mam również, zrobione dawno temu,

przody poduszek "marine" z bawełny, na szydełku...

tylko gdzie ja je schowałam:)? 

A lato w pełni:) 

Buziaki dla czytających i wytrwałych:)

Nocne życie białej koteczki:)

Ktoś w nocy pracuje,

aby spać mógł ktoś:)

Jak widzicie,

następna praca bawełniana sama się robi:) 

Kwiatowy, szydełkowy, kolorowy bieżnik w stylu boho:)

Floral, crochet, colored tread in the style of boho

Kiedy dostalam maila od Kasi z zapytaniem,

"czy takie bawełnianie kwiaty można połączyć?"

...bardzo się ucieszyłam. 

Zawsze lubię robić coś nowego, a miał powstać bieżnik:)

Kolory wg uznania Kasi, tylko nieco jaśniejsze:)

Kształt dwóch brzegów nieregularny, ale tak ma być.

Dane techniczne: 

Włóczka:  egipska bawełna merceryzowana oraz kordonek
 Waga; ok. 20 dkg.
 Wymiary: 43 x 73 cm.
 Kwiaty: średnica ok 11 cm, każdy inny:) 35 szt.
 Czas pracy; nie liczyłam, ale sporo:) zwłaszcza przy wszywaniu nitek...brr.

Takie motywy kwiatowe świetnie będą również sprawdzać się w roli firanki.

Tu starałam się pokazać kwiaty w pionie :) z lekkimi prześwitami.

Bardzo lubię kolorowe prace, takie w stylu boho i hippi :)

Pewnie pięknie by się prezentowałam taki bieżnik
i w skandynawskich wnętrzach, na białym stole itp. 

A ja tymczasem zmykam do mojej zielono-żółtej bawełny.

Mina mojej  Sarenki mówi:

"No co...wolne było;) "

Lusia wieczorem też uznała dzianinę za dobry, miękki kocyk:)

I zostaw tu
Człowieku
"robótkę" na chwilę:))