Orzechowe, jesienne, wełniane skarpety z warkoczem:)

Przyszła jesień, zakwitły chryzantemy i mimo, że jest jeszcze ciepło,

trzeba pomyśleć o zimnych dniach.

Kasia zamówiła u mnie skarpety, wszystkie z warkoczem:)

Na pierwszy ogień, czyli na druty poszły te orzechowe. 

Rozmiar spory, więc i dziergałam je dłużej, niż zwykle.

Zrobiłam tym razem z podwójnej nitki, mieszanki grubszej włóczki

i cieniutkiej przędzy wełnianej.

Kolor piękny, orzechowy, mięciuchne w użytkowaniu:)

A na drutach kończę właśnie zielone,

utkane z mchu i paproci:)

A oto, jak mój Kocio- Ciciuk:)
przesypia jesienną, szarą aurę.

Po moim wyjściu z łóżka
 ma wszystkie kwiaty tylko dla siebie:)

Wełniane, kremowe skarpety z celtyckim warkoczem:)

Te skarpety, w jaśniutkim, kremowym kolorze

robiłam jako pracę awaryjną;)

Chyba na wiosnę tego roku zrobiłam jedną skarpetę, 

odłożyłam, w międzyczasie pomalutku wydziergałam drugą. 

Bardzo lubię ten warkocz z "ryżem" w środku.

Tu na zdjęciach druga strona pracy- też wygląda ciekawie. 

Na upartego, jak ktoś się pomyli, można nosić na obie strony:)

Dane techniczne;

włóczka; wełna 100% norweska, średniej grubości

waga: ok.10 dkg

rozmiar:  37-38

Kremowe skarpety są wolne, póki co:)

Polecam je raczej do noszenia po domu lub spania,

bo nie mają wzmocnionej polyamidem pięty, w całości są z wełny.

A tu już widać kolejną skarpetę,  orzechową, z tradycyjnym, prostym warkoczem.

Ta ma rozmiar 41, więc jest co dziergać;)

Stosuję taką metodę: na przemian szydełko i druty, 

by nie dopuścić do stanów zapalnych rąk czy barku,

co też mi się często zdarza, przy przeciążeniu.

Jak widzicie, warkocze "rządzą" w tym sezonie:)

Uważam, że klasyka jest zawsze w modzie.

Dobrego, słonecznego tygodnia Wam życzę;)) 

Wełniane, żakardowe skarpety na srogie mrozy:)

Wool, jacquard socks on by severe frost :)

Dojrzałam wreszcie do tego, by zrobić  grubaśne skarpety z wzorami wrabianymi:)

Poprzednio z tej wełenki norweskiej robiłam tylko w paski. 

Mam sporo prawdziwej wełny, w różnych ciemnych kolorach,

jednak  zrobienie z samej tylko 100% uważam za lekko ryzykowne.

Wełna na piętach i palcach lubi się przecierać,

nawet jak tylko śpię lub chodzę po domu  w takich skarpetach:)

Przetestowałam to już wówczas, gdy sama jeszcze nie robiłam skarpet.

Więc  zawsze staram się łączyć nitkę wełnianą z jakąś  cieńszą,
odporną na ścieranie, lub robie podwójną wełną.
Ta cieniowana, jasnoszara i różowa jest mieszanką norweskiej wełny i nylonu. 

Jest ona bardzo wytrzymała. 

Oczywiście nie mogłam poprzestać na jednym zestawie kolorystycznym, 

od razu "sama zrobiła się"  bardziej energetyczna, czerwona ;))

Córka, gdy tylko zobaczyła te szare, zapragnęła mieć takie same:))

Ponieważ  mam rozgrzebaną pracę bawełnianą, 

zrobiłam na razie, jedynie 1 szt. czerwonej skarpety.

Jednak  w głowie mam już plany na brązy, turkusy z szarością, zielenie, itp:)

Kombinacji jest sporo.

Jeśli zapragniecie mieć takie skarpety- odporne nawet na - 20 stopni :))
zapraszam na maila.

Póki co,  te są wolne, czyli "for sale":)

Czasem pytacie mnie w mailach, co mam gotowego od ręki z dzianin,
polecam własnie kliknąć w tę etykietę- zakładkę.

Dane techniczne skarpet :

Włóczka : 2 rodzaje: 100% wełna ,
oraz mieszana, melanżowa 80 % wełna 20% polyamid

Waga; 1 para: 12 dkg

Rozmiar: 38-39

Lalunia nie opuszcza mnie na krok;

tu w trakcie pracy nad czerwoną skarpetą;))

Tym razem życzę Wam ciepła, na stopach i duszy:))

Kwiatowe motywy z bawełny...czyli będą poduszki:)

Dziś zacznę nietypowo, bo od pokazania próbek 

na przód poduszki z bawełny.

Już kiedyś robiłam podobne, dla siebie o tu:)

Uważam ten przestrzenny wzór za bardzo efektowny.

Ponadto skończyłam już przód kolorowej poduszki, 

z dobrze Wam znanym wzorem, patchworkowym.

Brzeg zrobił się prawie sam:), w zamyśle miały to być  kuleczki:)) 

Dojdę do tego z czasem, bo lubię się uczyć nowych wzorów, 

najczęściej metodą prób i błędów- z głowy:))

Obie poduszki mają być uzupełnieniem kolorowej firanki-

tu jeszcze w powijakach, czyli z nitkami, kończę drugi brzeg.

Taka firanka jest ogromnie bawełnożerna, sama waży już prawie 60 dkg.

Ciągle dokupuję włóczkę i się dziwię, że jeszcze i jeszcze:))

No fakt, w międzyczasie podkradłam trochę na poduszki:)

Właśnie z takiej wyprawy do "city"- (czytaj centrum :)

a jeżdżę tam b. rzadko upolowałam zdjęcie- na rynku Katowic kiermasz ekologiczny.

Niestety, nie było mi dane go zwiedzić, więc w biegu ustrzeliłam tylko bajeczną , 

kolorową karuzelę z konikami.

Katowice ewidentnie przekształcają się z czarnych,

industrialnych, w stolicę kulturalną Śląska.

Jest barwnie, kolorowo, radośniej niż prawie 30 lat temu, 

kiedy przyjechałam tu pobierać nauki:)

Tradycyjnie, kawałek mojego, śląskiego zachodu słońca.

Nie namalowałabym tego piękniej:)

A w domu, kocięta przysposobiły sobie podarowany mi kiedyś koszyk 

od lawendowej Kingi- właścicielki firanki i poduszek:)

Uf...udało się wszystko zapiąć jakąś klamrą sensowną;))

Pogody w sercach Wam życzę,

oraz tej słonecznej, złotej jesieni:))

Już przyszła, a ja nawet nie wiem kiedy:)

Mamy jeszcze lato...czyli bawełniane kwadraty:)

Jest pięknie, ciepło, temperatury u mnie letnie: 29 st.C :)

Przyjemnie więc robi się bawełniane,
kolorowe kwadraty, na przód poduszki.

Druga poduszka ma być nieco inna, ale w kolorach tych samych. 

A wszystko to ma pasować do kwiatów,
które prezentowałam ostatnio

- firanki z japońskich kwiatów:)

Miałam  przerwę w tej bawełnianej pracy, 

bo brakło mi włóczki, w moim osiedlowym sklepiku też już nie było,

trzeba było się wybrać do centrum.

Tym razem jednak oparłam się ślicznym, nowym, cieniowanym motkom:) 

a raczej oparł się mój portfel:)

Jak pamiętacie, dwa posty  wcześniej zaczęłam "niebo wrześniowe",

wyrobiłam cały motek i odłożyłam.

Pozdrawiam Was bardzo słonecznie i optymistycznie;)

Zapomniana, wełniana skarpeta...czyli jesień idzie:)

Ta dziwna skarpeta, to moja druga w życiu:)

Pamiętacie jak uczyłam się sama je robić?
To było jakieś trzy lata temu, czas tak biegnie...?

Pomyślałam wtedy:

" Po co robić  takie gładkie, jak już się męczyć:) to może wrabiane?

Z jakimś ciepłym, czerwonym wzorem". 

Zrobiłam ją z  mocno zgrzebnej wełny, 

kremowej w połączeniu z cieńszą, czerwoną.

Oczywiście jeszcze metodą przekręconych oczek- 

które wówczas wydawały mi sie "proste" i skręcały lekko skarpetę.

Nie będę już się cofać w rozwoju dziewiarstwa,
więc ją spruję. 

Ale tak dla potomności,
zostawiam tu moje, nieudolne wprawki:)

A co tu ze skarpetą robi latarenka? 

Na dodatek w kolorze koralowym:)

Ano kupiłam ją sobie na wyprzedaży, trzy razy oglądając,

bo przecież mam świeczniki na tea- lighty:)

Ale powiem Wam, że jest to idealna sprawa, przy zwierzętach,

po prostu nie osmalą sobie wąsów!
Mają bowiem moje koty w zwyczaju:) 

powąchać każdą zapachową świeczkę;)

Znacie na pewno te latarenki, zwłaszcza w białym kolorze.

Fajnie wygląda na parapecie, gdy szybko zapada zmierzch.. 

"Jesień,  idzie, nie ma rady na to...":)

PS.
Usiadłam właśnie, by napisać ten post
a  Lalusia już  koło mnie, 
zaanektowała skarpetę:))

Motek wrześniowego nieba:)

Tak, nie sposób się oprzeć, gdy włóczka  w sklepie do człowieka mówi;

"Zabierz mnie do domu, plis , plis , plis:)"

Co prawda miałam w ręce motek sierpniowego,
upalnego nieba, róż z turkusem,

ale córka wybrała ten:)

Dlaczego? nie wiem:)

Teraz z niebiańskich kolorów tworzę kółka, zamykam w kwadracie,

po to tylko, by powstał trójkąt:)),
a może prostokąt? 

To taki mały przerywnik w dzierganiu kwiatów z bawełny,

a właściwie dziergam równocześnie, bo przecież nie mogę inaczej!:)

A Wy, też tak macie, że idziecie do pasmanterii z zamiarem kupienia

tylko i wyłącznie

tych potrzebnych motków?

A wracacie z takim oto, nieplanowanym "pasażerem na gapę"? :))

Pozdrawiam Was, moi wierni czytelnicy:)

niezmiennie kolorowo,

choć wrześniowo, chłodniej:)